Hoe veren vervaardigen?

De kern van lente maken : het buigen van rechte staaldraad in de gewenste lussen of vormen met behoud van de elasticiteit.

De belangrijkste stappen zijn als volgt:

■ Staaldraad kiezen en materialen voorbereiden:

• Eerst moet u de juiste staaldraad kiezen. Verendraad is er in verschillende diktes (draaddiameter) en materialen (zoals gewoon staal, RVS, pianodraad etc.). De keuze hangt af van de kracht die de veer moet weerstaan ​​en de omgeving waarin deze zal worden gebruikt (bijvoorbeeld of deze gaat roesten).
• De aangekochte staaldraad wordt doorgaans opgerold tot een grote rol (coil). Voordat de veer wordt gemaakt, moet deze rol draad op een machine worden geplaatst (afwikkelframe).

■ Het rechttrekken van de staaldraad:

• Opgerolde staaldraad is gebogen en kan niet direct worden gebruikt om een veer te maken. De machine zal de draad door een stel richtrollen leiden (zoals het door meerdere kleine rollen gaat) en hem recht drukken.

■ Veervormgeving - In vorm buigen (cruciale stap!):

• Dit is de meest cruciale stap, uitgevoerd door een gespecialiseerde veermachine. Er zijn veel soorten veermachines, maar het principe is hetzelfde: het buigen van rechte staaldraad op een vooraf ingestelde manier.
• Draadaanvoer: De machine beschikt over twee tandwielen (aanvoerwielen), die net als een transportband telkens een stuk draad nauwkeurig voortbewegen. Deze lengte bepaalt het aantal veerspiralen, de totale lengte etc.
• Draadbuigen: In het werkgebied van de machine bevinden zich verschillende beweegbare buiggereedschappen (zoals pinken of schuifregelaars). De machine bestuurt deze gereedschappen:
• Sommige gereedschappen wikkelen de draad rond een doorn (spindel), waardoor spiralen ontstaan (de basis van druk-/trekveren).
• Sommige gereedschappen duwen of buigen de draad op specifieke punten om bochten, haken (haken) of speciaal gevormde uiteinden (eindvormen) te creëren.
• Sommige gereedschappen regelen de afstand tussen de spiraalspoelen (pitch).

■ Hoe wordt het gecontroleerd?

• Ouderwetse machines (nokkenmachines): Deze zijn afhankelijk van speciaal gevormde roterende wielen (nokken) aan de binnenkant om hefbomen te duwen, die op hun beurt de buiggereedschappen bewegen. Het afstellen van de machine is omslachtig; het veranderen van de veervorm vereist het veranderen van de nok en het besteden van veel tijd aan het aanpassen.
• Machines nieuwe stijl (computergestuurde veermachines/CNC-veermachines): Dit is nu het gangbare type. De operator voert de afmetingen van de veer in (dikte, spoelgrootte, aantal spoelen, haakbuigmethode, enz.) op het computerscherm van de machine, en de computer (controller) van de machine onthoudt deze instructies. Vervolgens besturen meerdere kleine motoren (servomotoren) in de machine de draadaanvoerrollen en elk buiggereedschap, waardoor de staaldraad nauwkeurig volgens het programma in de gewenste vorm wordt gebogen. Wilt u overstappen naar een ander type veer? Selecteer gewoon het nieuwe programma, verander de tool en het is snel klaar.

■ Snijden:

• Zodra de veervorm is gevormd, beweegt het mes van de machine (als een kleine guillotine) onmiddellijk, waardoor de gevormde veer netjes en netjes wordt afgesneden van de staaldraad erachter.

■ Warmtebehandeling (belangrijk! Maakt de veer sterker):

• Vers gebogen staaldraad staat onder interne spanning, waardoor het relatief bros is, geen elasticiteit heeft en gemakkelijk breekt. Om de veer duurzaam en elastisch te maken, hebben de meeste veren (vooral die met dikkere draad of hogere eisen) een warmtebehandeling nodig.
• Verwarming: De veer wordt in een oven geplaatst en verwarmd tot een bepaalde hoge temperatuur (ziet er enigszins roodachtig uit).
• Afschrikken: De veer wordt snel in olie of water geplaatst om de staaldraad af te koelen en te verharden.
• Temperen: opwarmen tot een iets lagere temperatuur, een tijdje vasthouden en dan afkoelen. Deze stap is cruciaal; het neemt spanning weg, waardoor de veer zowel hard als taai wordt (minder breukgevoelig), wat resulteert in een uitstekende elasticiteit. Veren zonder warmtebehandeling zijn gevoelig voor vervorming of breuk.

■ Oppervlaktebehandeling (roestpreventie, esthetiek):

• Afhankelijk van het beoogde gebruik van de veer kunnen er verschillende oppervlaktebehandelingen nodig zijn:
• Kogelstralen/kogelstralen: Het gebruik van kleine stalen kogeltjes met hoge snelheid om het veeroppervlak te stralen verwijdert roest en bramen, en versterkt ook het oppervlak (drukspanning), waardoor de levensduur wordt verlengd.
• Galvaniseren/zwart maken: het oppervlak van de veer bekleden met zink, nikkel, chroom, enz., of een zwartbehandeling aanbrengen, voornamelijk ter voorkoming van roest en een beter uiterlijk.
• Coating: Spuiten op verf of een plastic laag ter voorkoming van roest.

■ Inspectie en testen:

• Ten slotte moet de voltooide veer worden geïnspecteerd:
• Afmetingen: Meet de totale lengte, buitendiameter, binnendiameter, draaddiameter, haakhoek, enz., om er zeker van te zijn dat ze aan de specificaties voldoen.
• Elasticiteitstest: Gebruik een gespecialiseerde machine om de veer samen te drukken of uit te rekken om te zien hoeveel kracht er nodig is om deze tot de gespecificeerde lengte samen te drukken/uit te rekken (elasticiteitstest), en of deze zal breken wanneer deze volledig wordt samengedrukt/uitgerekt (bemonstering van vermoeidheidstests).
• Oppervlakte-inspectie: Controleer op scheuren, ernstige krassen, roestvlekken, enz.